Uitslagen zaterdag 18 maart

Uitslagen zaterdag 18 maart

Hallo allemaal,

Onderaan dit bericht hebben we een column van de KNVB bijgesloten die zij kortgeleden hebben gepubliceerd. Een treffende column waarin de problematiek rond het krijgen van vrijwilligers wordt aangestipt en waaruit we dus kunnen opmaken dat dit probleem ook bij de KNVB is doorgedrongen. Zij hebben intussen de eerste contacten met de politiek gelegd en hoewel het misschien niet het grootste thema zal zijn van het nieuwe kabinet, voorspellen we dat de vrijwilligersproblematiek binnen verenigingen zeker gaat terugkomen op de politieke agenda. Overigens hebben we voor een aantal weken zelf het CDA met een campagneteam op visite gehad op ons sportpark en hebben we rechtstreeks aan inmiddels een Tweede Kamerlid kunnen uitleggen hoe moeizaam het is om vrijwilligers te krijgen.

“Maar bij SV Mussel valt dat toch allemaal nog wel mee??”

Misschien dat de goede resultaten binnen de lijnen de werkelijkheid wel wat verbloemen, bij winst is de sfeer immers goed en wil ook iedereen er bij horen. Maar als bestuur kijken we ook buiten de lijnen en hebben we de laatste vergadering mede naar aanleiding van de genoemde column uitgebreid over “onze vrijwilligers” en over “betrokkenheid” gesproken. Wij zien namelijk al geruime tijd dat het landelijke probleem ook binnen onze vereniging speelt. Het grootste voorbeeld daarvan is de kantinebezetting. Het is uiterst moeizaam om de bezetting elke week weer rond te krijgen. Zelfs tegen een kleine vergoeding merken we dat mensen eigenlijk geen verplichting willen hebben en alleen als het ze heel af en toe uitkomt wel een keer wat willen doen. Anderen zeggen gewoon doodleuk daar heb ik geen zin in. Het blijkt dat dit ook bij omliggende verenigingen een probleem is wat in sommige gevallen al heeft geresulteerd in het sluiten van de kantine op de trainingsavonden. Dat willen wij dus absoluut niet!

Daarnaast zien we ook dat het steeds vaker voorkomt dat leiders van teams hun eigen wedstrijden moeten fluiten. Dit kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn maar ook het regelen van scheidsrechters wordt steeds lastiger. Gevolg is dat het plezier bij de leiders die er tenslotte elke week al vrijwillig staan, afneemt en dat er in de organisatie onderling verwijten gaan komen. Is het nou zo erg om één keer in het half jaar een jeugdwedstrijdje te fluiten? En zo zijn er nog wel een aantal meer voorbeelden te noemen waar we tegen aan lopen. Vereniging zijn begint overigens bij kleine dingetjes; Even met z’n allen blijven zitten na een wedstrijd. Ook als je verloren hebt, maar toch ook zeker als je al een aantal weken bovenaan staat? En vertrekken we nog wel altijd als één team naar een uitwedstrijd en komen we ook met elkaar weer thuis? Ook het voorbeeld in de column van de ouders die de voetbalclub als bedrijf zien, is misschien ook al wel bij ons aan de orde.

Bij andere voetbalclubs is men ook aan het zoeken naar oplossingen en is het al zo dat als bijvoorbeeld iemand lid wil worden van een damesteam, dat ze verplicht worden om een keer mee te draaien in het kantinerooster. Als ze dat niet willen, kunnen ze geen lid worden. Ook een duidelijk voorbeeld, en wat misschien wel even wat te extreem is, is de club die landelijk in het nieuws kwam omdat ze vier jeugdleden hadden geroyeerd omdat ze te weinig lootjes hadden verkocht. Zoals gezegd misschien zijn genoemde voorbeelden wel heel rigoureuze oplossingen, maar we begrijpen het eigenlijk ook nog wel weer.

Als bestuur blijven we daarom heel kort op deze problematiek zitten en we zullen kijken wat we er aan kunnen doen. Daarbij wordt er ook zeker in de spiegel gekeken want op de achtergrond zijn we druk bezig om te kijken naar onze huidige bestuurssamenstelling en hoe deze er misschien in de toekomst moet uitzien, inspelend op de nieuwe generatie. We proberen in oplossingen te denken en deze mail moet dan ook zeker niet als kritiek gezien worden. Het is een constatering van het probleem. Zie het als een regenachtige maandagavondmail die nodig is om straks een prachtig voorjaar te krijgen… En voorop staat dat het een landelijk probleem is geworden en het speelt dus absoluut niet alleen bij ons. We hopen echter wel dat mensen blijven beseffen dat we met elkaar een prachtige vereniging hebben en dat we dit zo willen houden. Het kan niet zo zijn dat een klein clubje mensen de kar trekt en dat de rest het wel prima vind. “De kracht van SV Mussel is altijd geweest dat we het met elkaar doen!”

Zo gaan we ook met elkaar de laatste fase van het seizoen in. En sportief gezien kan het maar zo een prachtige ontknoping worden. Het eerste heeft afgelopen zaterdag een gat van vijf punten geslagen in de tweede periode en heeft nog zes wedstrijden te gaan om nacompetitie veilig te stellen. Er komen echter nog wel een paar lastige hordes. Te beginnen aanstaande zaterdag met de uitwedstrijd tegen Pesse. Het tweede komt zaterdag ook in actie en vervolgt de race om het kampioenschap thuis tegen VVK 6. De uitslagen en standen van alle teams zijn te vinden in de gebruikelijke bijlagen.

Tot zover voor vandaag. Iedereen een leuke en goede (voetbal)week gewenst!

Gerwin

Bestuur SV Mussel

 

 

 

Column Jan Dirk v/d Zee:

Ouders betrokken krijgen Inmiddels realiseren we ons bij de KNVB: wat we ook doen aan voetbalvernieuwing, het eerste wat clubs zich afvragen is: ‘wat betekent dit voor mijn vrijwilligers?’ Zelfs bij de introductie van de nieuwe mobiele wedstrijdformulieren, een app waarmee voetbalverenigingen worden verlost van een grote administratieve last, werd deze vraag door een aantal clubs gesteld. En dat snap ik. Het vinden van nieuwe vrijwilligers is een van de grootste problemen in het amateurvoetbal. Zo niet de grootste. En hoezeer men ook probeert de ban te breken met inzamelingsacties, verplicht vrijwilligerswerk, deeltijdfuncties, vergoedingen, andere functiebenamingen en verhoging van de contributie, de meeste mannen en vrouwen onder de 50 kiezen liever voor zichzelf en bekijken het verenigingsleven met dezelfde blik als ze een supermarkt inlopen. “Moderne ouders zien de voetbalvereniging steeds meer als een bedrijf waaraan je contributie betaalt en die voor je kroost zorgt” Viktor Steijger, sponsor & vrijwilliger van vv Heerjansdam, beschreef dit probleem treffend in zijn column vorige week. Daarin stelt hij vast dat moderne ouders de voetbalvereniging steeds meer zien als een bedrijf waaraan je contributie betaalt en dat voor je kroost zorgt. Een analyse die Steijger overigens deed naar aanleiding van uitspraken van Martin Seltenrijch, voorzitter van vv Barendrecht. Vanwege een tekort aan vrijwilligers ziet laatstgenoemde zich gedwongen om het aantal leden bij zijn club terug te brengen van 2.200 naar 1.500 mensen. Zo langzamerhand begint het probleem van de vrijwilligers echt aan te slepen, waardoor ik denk dat we hulp van buitenaf nodig hebben. Ik heb daarom vorige week de politiek gevraagd om veel meer met ons mee te denken. Er is immers sprake van een brede maatschappelijke ontwikkeling, waarin mensen zich steeds meer terugtrekken in de comfort zone van hun eigen kring, in plaats van actief deel te nemen aan het verenigingsleven. Kennelijk sluit de clubcultuur, die zijn wortels heeft in de jaren ’60, onvoldoende meer aan bij de hedendaagse levensstijl, die sterk is gericht op individuele behoeftes. Bovendien leven we in een tijd waarin loyaliteit snel verdwijnt. “De plannen en ideeën die er nu leven om het vrijwilligerstekort op te lossen moeten naar een hoger plan” Daarom moeten de plannen en ideeën die er nu leven om het vrijwilligerstekort op te lossen, naar een hoger plan. Met clubmensen én mensen van buiten, die fris en zonder geschiedenis naar kansen kijken. Via ons platform KNVB Assist neem ik graag het voortouw om als de sodemieter te werken aan de duurzame toekomst van onze voetbalclubs. Ook dat is de taak van de KNVB. Wie doet mee? Ik heb alvast een appgroepje aangemaakt.