Vragen(v)uurtje met Wouter Panneman

In navolging van Rick Breedveld, werd ook aanwinst Wouter Panneman geïnterviewd. Net als Rick verkoos ook Wouter een seizoen bij SV Mussel boven een langer verblijf bij dé zaterdagvereniging  van Stadskanaal: SJS. Ook van hem weten we natuurlijk nog niet heel veel te vertellen, dit komt mede door de vervelende blessure die hij kreeg na 2 minuten spelen in de eerste wedstrijd van de voorbereiding tegen VVS. Wij gingen bij Wouter op ziekenbezoek en stelden hem een paar vragen.

“He Wouter! Leuk dat we bij je langs mogen komen voor bakkie koffie en dat je met ons wilt delen wat jou naast het voetbal zoal bezig houd. Vertel eens iets meer over jezelf.Wouter p

“Hallo SV Mussel, Ik ben dus Wouter Panneman en ben 26 jaar. Ik ben ‘vroeger’ eens begonnen aan een HBO accountancy studie in Groningen, maar deze heb ik niet afgemaakt waarna ik een baan vond bij de Appie. Via de Albert Heijn ben ik terecht gekomen bij Lidl en daar werk ik straks, in februari, alweer 5 jaar. Als assistent filiaal manager ben ik nu werkzaam in het filiaal in stadskanaal. Ik woon samen met mijn vriendin Sifra in Stadskanaal en we hebben samen twee honden. Een labrador van ruim een jaar en sinds een paar week een Mechelse herder pup. Eind september hopen wij te gaan verhuizen naar onze nieuwbouw woning in de wijk waterland ook in Stadskanaal. Naast het voetballen, kijk ik graag tv-series en af en toe doe ik nog wel eens een straatwerk klusje”.

“Dan hoeven we in ieder geval niet bang te zijn dat jij je verveeld! En nou zijn we toch wel heel nieuwsgierig, waarom SV Mussel?”

“Goede vraag! Eerlijk en kort gezegd, kwam dat doordat ik overgehaald ben door de gebroeders Breedveld. Maar je word uiteraard niet maar zo overgehaald. Sinds december had ik al niet meer gevoetbald, want in een wedstrijd brak ik ongelukkig mijn hand. Toen ik eenmaal bijna was hersteld ben ik weer voor mijzelf gaan hardlopen zodat ik snel weer kon gaan voetballen. Helaas kreeg ik ineens last van een aanhechting aan mijn heup. Een vage blessure die mij tot een week voor de voorbereiding nog parten speelde waardoor ik in de tussenliggende periode niet meer kon voetballen. Door middel van een injectie was de pijn gelukkig verdwenen en kon ik gelijk in de voorbereiding aansluiten bij SV Mussel. Maar tijdens mijn blessure had ik niet echt zoiets van, wat mis ik het en wat wil ik graag weer voetballen.

Ach je weet wel hoe dat gaat, je zit al bijna 20 jaar bij dezelfde club en je denkt dan; volgend seizoen zien we wel weer wat het word. Er waren een paar jongens bij het eerste elftal die wilden stoppen en Rick en Roy wilden eigenlijk ook wel iets anders. Ze gingen naar SV Mussel en dat verbaasde mij in eerste instantiebest wel! Dat zette mij ook wel aan het nadenken. Het was opnieuw geen topseizoen en nadat ik al heel wat jaren bungelde tussen groepje 1 en 2 was ik er ook wel een beetje klaar mee. Rick en Roy daarentegen waren erg enthousiast en regelden een gesprek voor mij. Ik kreeg een rondleiding  op het sportpark en ook een enthousiast gesprek ondanks de degradatie en mindere tijd voor de club. Een mooi complex met zoals het lijkt echte clubmensen. In een rap tempo hebben we vervolgens de papieren in orde gemaakt en was ik ineens lid van SV Mussel.”

“Wat geweldig om te horen dat je door eigenlijk jongens die zelf nog niet bij ‘de SV’ voetbalden, bent overtuigd om dit seizoen op de Slenk te komen voetballen! En hoe bevalt het tot nu toe, ondanks dat je door je blessure nog weinig minuten hebt kunnen meemaken?”

“Ik heb eigenlijk maar een week echt meegemaakt, dus dat is een beetje moeilijk te zeggen. De eerste indruk is goed, ik werd goed opgevangen en ging met plezier naar de trainingen en keek uit naar onze eerste wedstrijd. Die wedstrijd duurde maar 2 minuten, waar ik erg van baal, maar ja ook dat is voetbal! In oktober staat de kijkoperatie gepland en ik hoop stiekem dat toch mijn kruisband niet kapot is. Als dat wel het geval is ga ik er vanuit dat ik dit seizoen niet meer kan spelen. De belangstelling voor een nieuw lid na een blessure doet mij goed, dat zegt wel iets over de sfeer en de club.”

“We vinden het geweldig om te horen dat je, ondanks je blessure, een positieve ervaring hebt overgehouden aan de eerste weken. Wat zijn naast je ervaringen eigenlijk je verwachtingen dit seizoen?”

“Dit seizoen verwacht ik dat wij in de top mee kunnen doen, al ben ik wel een beetje geschrokken van de voorbereiding. Die uitslagen heb ik sinds de jeugd zelf niet meer meegemaakt! De spelers en de ervaring die nodig is zijn aanwezig, dus ik heb er alle vertrouwen in dat er straks een sterke basis staat om een leuk seizoen te hebben.”

“Daar gaan wij ook vanuit! We vroegen ook aan Rick wat hij positief vond aan SV Mussel en willen jou eigenlijk dezelfde vraag stellen! En uiteraard ook waar jij nog verbeterpunten ziet binnen onze vereniging.”

“Ik zie veel mensen die echt betrokken zijn bij de club en dat zie je vooral terug aan het complex. Bijna alles is met de hulp van vrijwilligers gerealiseerd en alles is tot in de puntjes geregeld. Verder vind ik het goed dat SV Mussel een positief ingestelde trainer heeft aangesteld, wat erg belangrijk is voor het teamverband.

Wat er beter kan? Een anti- rook beleid lijkt me goed voor de gezondheid, daarbij komt dat we de niet-rokers kunnen volgens mij op 1 hand kunnen tellen. Nee gekheid, moet iedereen zelf weten. Ik kan nu eigenlijk (nog) niet iets noemen wat er beter zou kunnen bij de club, daarvoor ben ik nog te kort bij deze vereniging betrokken.”

“Daar zullen de vrijwilligers blijf mee zijn en dat jou dit opvalt doet ons deugd! voor wat het rookbeleid binnen de selectie heb je zeker een punt. Echter; daar kunnen ook wij niet veel aan veranderen. Nu je wat minder aan spelen toekomt kun je er misschien voor zorgen dat de jongens een sigaretje minder aansteken! Wouter we willen je ondanks je blessure heel erg veel succes wensen dit seizoen en hopelijk ben je wekelijks langs de lijn te vinden om de jongens aan te moedigen. En voor we het vergeten! Rick vroeg ons wat er nou zo bijzonder is aan je hondjes en uiteraard willen we van jou graag weten bij wie we volgende week op de koffie mogen?”

Met mijn honden is niet zo veel aan de hand en snap eigenlijk ook niet zo goed wat Rick daar mee wil bereiken. Het enige wat ik me kan bedenken is dat Rick niet zo’n enorme fan is van mijn honden. Misschien is hij zelfs een beetje bang. En als we het dan toch over die ene Breedveld hebben dan mag je volgende week die andere wel interviewen! Roy heeft vaak een grote mond, dus vraag hem maar eens hoeveel goals wij van hem mogen verwachten!